Ściany warstwowe budynków z wielkiej płyty charakteryzuje mała bezwładność termiczna. Nadążanie za zmianami temperatury zewnętrznej następuje zwykle 1 - 2 godzinnym opóźnieniem.

Współczynnik przenikania ciepła U dla budynków z wielkiej płyty wynosi zwykle 1,16 W/(m²K), czyli grubo powyżej współczesnej normy 0,3 W/(m²K). Termomodernizacja budynków z wielkiej płyty oznacza modernizację elewacji, szczelniejsze – często plastikowe – okna, docieplone ściany, bardziej oszczędny system ogrzewania wybrany przez spółdzielnię lub wspólnotę. Często mniejszą wagę przywiązuje się do strat ciepła w piwnicach (zwykle niezaizolowanych) – a mogą one sięgać nawet powyżej 10% łącznych strat ciepła całego budynku.

W 80% budynkach z wielkiej płyty, powstałych w latach 70. i 80., występuje uciążliwy dla ich mieszkańców problem zimnej podłogi. Jest to widoczne podczas kontroli termowizyjnych, gdzie łączenia stropów budynków z wielkiej płyty wykazują duże straty ciepła. W wielu budynkach z wielkiej płyty, powstałych w latach 80. i wcześniej, warstwa izolacji ma zaledwie 2 – 3 cm grubości. Jest to zdecydowanie za mało, aby skutecznie ochronić przed stratami ciepła w mieszkaniu.

W efekcie większość budynków z wielkiej płyty wykazuje się ogromnymi stratami energii cieplnej. Przodują tu w szczególności mieszkania na parterze.

Informacje te podajemy jako ciekawostkę: usługi nasze (w części usług dla budownictwa) adresujemy głównie dla inwestorów indywidualnych i dla spółdzielni. Te ostatnie rzadko są zainteresowane kontrolami budownictwa z wielkiej płyty, niemal zawsze badaniu podlegają współczesne budynki jedno i wielorodzinne oraz nowe dzielnice i osiedla (np. Kabaty w Warszawie w przypadku klientów nieindywidualnych).